jump to navigation

Is there anything gay about them? October 22, 2006

Posted by qmediawatch in Suicides, Times of India.
add a comment

http://timesofindia.indiatimes.com/articleshow/2229673.cms
Times of India, Oct 2006

With yet another lesbian couple suicide, Debashis Konar checks out the happiness quotient of city’s same-sex lovers.

Vikram Seth might have signed the letter for decriminalisation of homosexual act. But the ground reality is still very different.

Recently, Baguiati residents Nisha Singh and Nisha Upadhyay committed suicide. The reason was the refusal of society to accept their same-sex love.

In the past two years, this is the fourth such incident in the state where couples have ended their lives. So, how difficult is it for city lesbians to stay afloat in such an unsympathetic environment?

Says Malobika, spokesperson of Sappho, Kolkata’s first lesbian organisation, “It is very unfortunate that two young girls had to commit suicide only because of lack of social acceptance. Until and unless Section 377 of IPC is amended, we are simply helpless. Earlier lesbians usually came from the elite class. But now, there is no class barrier as such. Two girls, who worked as domestic helps in North 24 Parganas, had committed suicide in January this year. If homosexuality wasn’t considered a crime, we could have lodged a complaint against the parents for abetting suicide.”

Nisha Singh’s mother, in her statement to the police, has said: “It’s true that the two of them wanted to live together.

But since there isn’t any societal support, we tried to separate them. But who’d know that the consequences would be so grave? Today, I’ve no words of regret for having lost my daughter.”

Sociologists say that even though there’s a growing awareness about the needs of lesbians, the rate of lesbian couple suicides are on the rise in our country. “Society still doesn’t accept their preferences. Hence, a number of homosexuals are still being forced to get married. They lead a very stifling and unhappy life. Some of them even end up in divorce.

Even the state of the other partner in such unhappy marriages is quite sad. When one hears of such cases of lesbian couple suicides, all that one feels is that it’s inhumane to be cruel enough to force people to end their lives,”says sociologist Ruby Sain.

Not just in West Bengal, the rate of same sex couple suicide is on the rise throughout India, says the record books of Sappho.

“Even in Kerala, more than 45 couples have committed suicide in the past five years,”Malobika adds. Yet the pangs of same sex couples are hardly felt by society. Says psychologist Amit Chakraborty, “Early this year, a student of Class X got violent and threw an acid bulb on his tutor’s face when the latter had announced his wedding.

The student and the tutor had a same-sex love. The student had become extremely insecure when he had heard of his lover’s wedding.

While any act of violence can never be supported, what one shouldn’t ignore is the feelings of the students. He overreacted out of an extreme sense of possession. Society doesn’t accept such relationships.

Hence, if one of the partners ditches, the other person feels completely lost. Moreover, the chances of getting another homosexual partner is also very bleak.

That’s why when a couple is into a same sex relationship, they always try to cling on to each other. As far as the case of these two Nisha girls are concerned, I think both of them couldn’t bear to live without each other. Their emotions for each other would be the same as one would find in a committed heterosexual relationship.”

Meanwhile, city lesbians are making their presence felt on online communities. Malobika agrees that many members of Sappho feel comforted when they share their scraps on such online communities.

As she puts it, “Our members don’t disclose their identity even when they join such online communities. But yes, they do share their passion and pain. And this emotional support is good for any same sex couple.”

Review of Vettaiyadu Vilayadu – Ananda Vikatan October 17, 2006

Posted by qmediawatch in Ananda Vikatan, Tamil.
2 comments

Jnani’s Review of Vettaiyadu Vilayadu- AnandaVikatan 

This is a review of the same Tamil film , written by writer ‘Jnani’ and carried by AnandaVikatan, a popular Tamil magazine.It must be noted that Junior Vikatan carried a series.This review and the file was brought to our notice by Sundararaman Jeyaraman.Thanks for sending this link to us.

Kalachuvadu – Review of Vettayadu October 12, 2006

Posted by qmediawatch in Tamil, Transgender.
1 comment so far


Link : http://www.kalachuvadu.com/issue-82/thirai.asp 

திரை: வேட்டையாடு விளையாடு வேட்டைக் களமல்ல, விளையாட்டுப் பொருளல்ல

அனிருத்தன் வாசுதேவன்

சில சமயங்களில் எதிரான குறிக்கோள்களும் தாக்கங்களும் கொண்ட இரண்டு நிகழ்வுகள் ஒன்றாய் நடப்பதுண்டு. இவற்றுள் ஒன்றின் தாக்கம் மற்றொன்றால் சூன்யப்படுத்தப்படுவதும் உண்டு. நாடெங்கும் IPC 377க்கு எதிராக ஓரின ஈர்ப்புடையோர் (homosexual – gay, lesbian), ஈரின ஈர்ப்புடையோர் (bisexuals), அரவாணிகள், தமது பால் தன்மையை மாற்றிக்கொண்டவர்கள் (transgendered), எங்களது ஆதரவாளர்கள் ஆகியோரின் குரல் வலுவடையும் தறுவாயில், இப் பிரிவினரைப் பற்றிய தவறான, ஆரோக்கிய மற்ற, அரசியல் தெளிவற்ற எண்ணங்களை வெளியிடும் திரைப்படம் வெளிவருவது இத்தகைய ஒரு நிகழ்வோ என்று தோன்றுகிறது.

தமிழகத் திரையரங்குகளில் ‘வெற்றி நடை’ போட்டுக் கொண்டிருக்கும் வேட்டையாடு விளையாடு இம்மக்கள் பற்றிய தவறான சித்தரிப்புகளையும் கருத்துகளையும் களிப்போடு வெளியிட்டுள்ளது. படத்தில் வில்லன்களாக வரும் இரு கதாபாத்திரங்கள் ஓரின ஈர்ப்புடையோராகவும் பெண்களைக் கடத்தி, வன்புணர்ச்சி செய்து, கொடூரமான முறையில் கொலை செய்யும் ‘சைக்கோ’க்களாகவும் காட்டப்பட்டுள்ளனர். பெண்கள்மேல் காம வெறி கொண்டுள்ள இருவர் ஓரின ஈர்ப்புடையோராகவும் இருப்பதே ஒரு முரண்பாடு. அவர்களது மனநலமின்மையை அவர்களது ஓரின ஈர்ப்புடன் இணைத்திருப்பதுதான் இதனைவிட அதிக சேதம் விளைவிக்கக் கூடியது. ஓரின ஈர்ப்புள்ளவர் மனநலம் பிறழ்ந்தவராக இருக்கச் சாத்தியமில்லை என்பதோ அதன் மாற்றுக் கூற்றோ எனது நிலை அல்ல. நான் எதிர்ப்பது இவற்றையே:

(1) தமிழ் சினிமாவிலும் பத்திரிகைகளிலும் மாறுபட்ட பாலீர்ப்பு உள்ள (alternative sexualities) மக்களைப் பற்றிய நல்ல, நுட்பமான கையாளுதல் இருப்பின், புண்படுத்தும் இந்தச் சித்தரிப்பு விமர்சிக்கப்படாது போகலாம். எத்தகைய பிரதி நிதித்துவமும் இல்லாத நிலையில் இது போன்ற கூற்றுகள் ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்கவை அல்ல.

(2) இந்த இரண்டு வில்லன் கதாபாத்திரங்களையும் காவல் நிலையத்தில் வைத்து ஓர் அரவாணியைக் கொண்டு பாலியல் ரீதியாகத் துன்புறுத்தச் செய்வது அருவருக்கத்தக்க, தவறான பிரதிபலிப்பை ஏற்படுத்தும் செயலாகும். கமலஹாசன் நடிக்கும் ராகவன் கதாபாத்திரம், இதற்குக் காரணமாயிருக்கும் அதிகாரியைப் பின்னர் கடிந்துகொண்டாலும் அதன் நோக்கம் வேறு. இந்த நிகழ்வு வில்லன்களை மேலும் சீற்றமடையச் செய்ததைப் பற்றியதே அவரது கவலை. நமது வேதனையோ அரவாணிகளின் சித்தரிப்புப் பற்றியது.

(3) மேலும் ஓரின, ஈரின ஈர்ப்புடை யோர் பற்றிய நுட்பமான வேறு சித்தரிப்புகளும் சொற்களும் தமிழில் இல்லாத நிலையில், இத்திரைப்படத்தின் மூலம் மக்கள் மனதில் இப்பிரிவினரைப் பற்றிய ஆரோக்கியமற்ற சிந்தனைகளும் அறிவும் பதிய நிறைய வாய்ப்புள்ளது. மேலும் அமுதன், நிலா பாத்திரங்கள் பிரத்தியேக இயல்பு கொண்ட தனிநபர்கள் என்பது பதிவு பெறாமல், வகைமாதிரிகள் (type-casts, samples) என்கிற ஆபத்தான எண்ணம் ஏற்படலாம். ‘சப்பாணி’, ‘சீயான்’ போன்றவை இன்று கல்லூரிக் கலாச்சாரத்தில் வழங்குவதுபோலவே ‘அமுதன்’, ‘நிலா’ என்ற பெயரடைகள் இழிந்த பொருளுடன் வழங்கப்பெறும் அபாயம் உள்ளது. ஒரு ஆணை இன்னொரு ஆணிடம் காட்டி ‘உன் காதலி’, ‘உன் பெண்டாட்டி’ என்று சொல்வது ஓர் உதாரணம்.

(4) இந்த இரண்டு பாத்திரங்களும் ஓரின ஈர்ப்புடையோராகச் சித்தரிக்கப்படுவது கதைக்குத் தேவையானதே அல்ல. தானல்லாத மற்ற எந்த பிரிவினரையும் ஏளனம் செய்யச் சிறிதும் தயங்காத மக்களுக்குக் கிளுகிளுப்பூட்டும் மட்ட ரக வர்த்தக நோக்கே இதற்குக் காரணம். பெண்களைப் போகப் பொருட்களாகப் பார்த்தல், ஆண்களுக்கு இடையில் பரிமாற்றம் செய்துகொள்ளும் உரிமைப் பொருட்களாகச் சித்தரித்தல் என்று பொதுவாகத் தமிழ் சினிமாவின் அடையாளங்களாகிவிட்ட எல்லா குணாதிசயங்களும் வேட்டையாடு விளையாடு படத்திற்கு உண்டு. பரஸ்பர மதிப்புடைய நட்பாகத் தொடங்கும் ராகவன் (கமல்) – ஆராதனா (ஜோதிகா) உறவுகூட உரிமையாளர்-சொத்து என்ற கட்டமைப்பிற்குள் சிக்கிவிடுகிறது.

நல்ல கலைஞராகக் கருதப்படும் கமலஹாசன் நியாயப்படுத்த இயலாத இந்தக் கலையுலக வன்முறைக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுத்திருப்பது வருத்தத்திற்குரியது. கலை நயமும் காட்சி அமைப்பதில் திறமையும் பெற்றுள்ள இயக்குநர் கௌதம் இதற்குப் பொறுப்பாகிறார். சமூகச் சிந்தனையும் அரசியல் தெளிவும் தேவை என்பதுடன் தேவையில்லாத அம்சங்களைக் கொண்டிருக்கும் ஒன்று முழுமையான கலைப் படைப்பு ஆகாது என்ற அழகியல் உண்மையையும் அவர் உணர்வது நல்லது.

கட்டுரை ஆசிரியர் இலக்கிய ஆய்வாளர்,
நடனக் கலைஞர்.
மின்னஞ்சல்

Part1

 part2

Part 3